Bojko Borisow.html

dolar amerykański(USD): 2,8673



Bojko Borisow
Data i miejsce urodzenia	13 czerwca 1959 Bankja
Premier Bułgarii
Okres urzędowania	od 27 lipca 2009
Przynależność polityczna	Obywatele na rzecz Europejskiego Rozwoju Bułgarii (GERB)
Poprzednik	Sergiej Staniszew
Burmistrz Sofii
Okres urzędowania	od 8 listopada 2005 do 27 lipca 2009
Poprzednik	Minko Gerdżikow
Następca	Minko Gerdżikow

Generał Bojko Metodijew Borisow (ur. 13 czerwca 1959 w Bankji) – bułgarski oficer policji, karateka i polityk. W latach 80. pracował w sofijskiej policji, następnie prowadził agencję ochrony; w 2001 rozpoczął karierę polityczną, kiedy otrzymał stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych w rządzie Symeona Sakskoburggotskiego, z ramienia jego partii (Narodowy Ruch Symeon Drugi) został deputowanym na Zgromadzenie Narodowe 40. kadencji (2005), jednak już po trzech miesiącach musiał zrzec się mandatu, ponieważ wygrał wybory na burmistrza Sofii. Od 2006 roku jest liderem partii Obywatele na rzecz Europejskiego Rozwoju Bułgarii (GERB), którą poprowadził do zwycięstw w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2007 i 2009 roku oraz w wyborach parlamentarnych w 2009 roku. Po ustąpieniu rządu Sergieja Staniszewa stanął na czele nowego gabinetu.

edytuj Wykształcenie i kariera w policji

Jest absolwentem (1982) Wydziału Ochrony Przeciwpożarowej Wyższej Szkoły Służb Specjalnych przy bułgarskim Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, którą ukończył ze stopniem podporucznika.

Niedługo potem rozpoczął pracę w sofijskim Departamencie Policji, gdzie został dowódcą plutonu, a następnie – kompanii.

Jednocześnie kontynuował naukę na swojej macierzystej uczelni, wówczas już istniejącej pod nazwą Akademia Policyjna. W 1990 roku obronił na niej pracę doktorską pt. "Psychofizyczny trening sił operacyjnych"^[1].

W tym samym roku otrzymał awans na majora, a także – na szefa sofijskiej policji.

W 1991 roku utworzył agencję ochrony IPON-1, która obecnie jest największą tego typu organizacją w kraju. Z jej usług korzystali m.in. były bułgarski dyktator Todor Żiwkow i premier Symeon Sakskoburggotski^[2].

edytuj Kariera polityczna

W latach 2001-2005 pracował na stanowisku sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. Ówczesny premier Symeon Sakskoburggotski zaproponował mu start z list swojej partii (Narodowy Ruch Symeon Drugi) w wyborach parlamentarnych w 2005 roku. Borisow przyjął propozycję i wkrótce został deputowanym do Zgromadzenia Narodowego.

Trzy miesiące później ze stanowiska burmistrza Sofii musiał zrezygnować, wybrany do parlamentu, Stefan Sofijanski. Borisow wziął udział w przyspieszonych wyborach, w których wygrał zdecydowanie (uzyskał ponad 70% głosów)^[3]. Wielu komentatorów, szczególnie z mediów zagranicznych, podkreślając skuteczną walkę z sofijską mafią, nazywa go "szeryfem". Jeszcze w czasie, kiedy urzędował w sofijskim ratuszu, zauważano, że kiedyś będzie premierem Bułgarii^[2][4]. Za jego kadencji budżet miasta zwiększył się o 100%, ponadto znacznie wzrosła liczba inwestycji zagranicznych^[5].

Pod koniec 2006 roku, niezadowolony z kierunku, w którym zmierzał Narodowy Ruch, zaangażował się w tworzenie nowej partii – Obywatele na rzecz Europejskiego Rozwoju Bułgarii (GERB) – której został nieformalnym liderem. Od początku istnienia GERB zaczął szybko odbierać popularność rządzącej Bułgarskiej Partii Socjalistycznej, oskarżanej o przyzwolenie na korupcję i marnotrawienie funduszy unijnych^[5]. Borisow, podkreślający konieczność powstrzymania przestępczości zorganizowanej i gruntownej reformy wymiary sprawiedliwości, poprowadził swoją partię do zwycięstw w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2007 (21,69%) i 2009 roku (24,36%) oraz w wyborach parlamentarnych w 2009 roku (39,71%).

edytuj Pasje sportowe

Od 1978 roku uczestniczył w turniejach karate i aktywnie angażował się w popularyzację tej dyscypliny sportowej. Pełnił m.in. funkcję trenera reprezentacji bułgarskiej. Ma uprawnienia międzynarodowego sędziego.

Przypisy

edytuj Linki zewnętrzne

• Artykuł o Bojko Borisowie w Gazecie Wyborczej
• Bojko Borisow – CV (bulg)
• Sylwetka Bojki Borisowa na stronie "Who is Who in Bulgarian Politics?"

p • d • e Rząd Bojka Borisowa W dniu zaprzysiężenia Bojko Borisow (GERB) • Cwetan Cwetanow (GERB) • Aleksandyr Cwetkow (GERB) • Bożidar Dimitrow (GERB) • Symeon Djankow (GERB) • Jordanka Fandakowa (GERB) • Nona Karadżowa (GERB) • Nikołaj Mładenow (GERB) • Totju Mładenow (GERB) • Mirosław Najdenow (GERB) • Bożydar Nanew (GERB) • Swilen Nejkow (GERB) • Rosen Płewnelijew (GERB) • Margarita Popowa (GERB) • Weżdi Raszidow (GERB) • Trajczo Trajkow (GERB) • Rumjana Żelewa (GERB) Późniejsi członkowie rządu Sergiej Ignatow (GERB) • Anju Angełow (GERB)

p • d • e Szefowie państw i rządów Europy Szefowie państw Albania • Andora (1, 2) • Austria • Belgia • Białoruś - Bośnia i Hercegowina (1, 2, 3) • Bułgaria • Chorwacja • Cypr[1] • Czarnogóra • Czechy • Dania • Estonia • Finlandia • Francja • Grecja • Hiszpania • Holandia • Irlandia • Islandia • Liechtenstein • Litwa • Luksemburg • Łotwa • Kosowo[2] • Macedonia • Malta • Mołdawia • Monako • Niemcy • Norwegia • Polska • Portugalia • Rosja • Rumunia • San Marino (1, 2) • Serbia • Słowacja • Słowenia • Szwajcaria • Szwecja • Turcja • Ukraina • Watykan • Węgry • Wielka Brytania • Włochy Państwa nieuznawane: Naddniestrze[1] Szefowie rządów Albania • Andora • Austria • Belgia • Białoruś • Bośnia i Hercegowina • Bułgaria • Chorwacja • Czarnogóra • Czechy • Dania • Estonia • Finlandia • Francja • Grecja • Hiszpania • Holandia • Irlandia • Islandia • Liechtenstein • Litwa • Luksemburg • Łotwa • Kosowo • Macedonia • Malta • Mołdawia • Monako • Niemcy • Norwegia • Polska • Portugalia • Rosja • Rumunia • San Marino • Serbia • Słowacja • Słowenia • Szwajcaria • Szwecja • Turcja • Ukraina • Watykan • Węgry • Wielka Brytania • Włochy ↑ 1,0 1,1 Prezydent pełni równocześnie funkcję szefa rządu ↑ Republika Kosowa jest obecnie uznawana przez 56 ze 192 państw członkowskich ONZ, 22 z 27 państw członkowskich UE, w tym przez Polskę, oraz 22 z 26 państw członkowskich NATO (stan na 6 marca 2009)